Değerli dostlar,
İşletmelerde yaşanan önemli konulardan birisi de yönetici seçimidir. Maalesef ülkemizde, yönetici seçimi, liyakate göre değil sadakate göre olmaktadır. Burada yanlış anlaşılma olmasın, bahsedilen şirkete olan sadakat değil kişiye olan sadakattir. Yani kendisinden sonra gelecek yöneticinin seçimini yapacak güç sahiplerinin bu seçimi yaparken yönetici adayının bu işi başarıp başaramayacağından ziyade kendisine olan bağlılığı değerlendirilmektedir. Böylece, hem kendisinden sonra şirkette, kendi yaptığı hataların ortaya çıkmasını engelleyecek hem de yeni gelen yöneticinin daha iyi yönetip, kendisini geçmesini engellemiş olacaktır. Aynı zamanda, gelecek yöneticiyi kendisinin yetiştirdiğini sürekli belirterek kendisine pay çıkartacaktır.
Bu şekilde göreve getirilmiş yönetici profili de çoğunlukla yetersiz olduğu için tartışmaya kapalı, emir komuta anlayışıyla yöneten, ekibinin gelişmesinden korkan, ekipten birinin öne çıkıp kendisini geçeceğini düşünüp bunu engelleyen, hatta ekibini sürekli aşağılayan, beceriksiz olduklarını ifade eden, kendisinin vazgeçilmez olduğunu sürekli belirten, kendisi olmazsa şirketin yürümeyeceğini söyleyen bir kişidir.
Sonuç olarak, boş olan yönetici yüzünden şirketler kaybetmektedir.
Saygılarımla,
Ufuk Saygın
Değerli dostlar, En son yazımda, Leonardo Da Vinci ile ilgili yazmıştım. Bugün de yine Leonardo ile ilgili yazacağım ancak bu sefer konu bir eseri olacak. Son akşam yemeği eserini duymuşsunuzdur. Aslında bir önceki bloğumda yazdığım gibi sanat eserleri niteliğindeki resimler bende çok fark yaratmıyordu. Leonardo’nun biyografisini okuyunca, biraz daha bilgi kazandığımı düşünüyorum. En azından resimde nerelere bakacağımı daha iyi biliyorum artık. Son akşam yemeği resmini ben daha önceden bir tablo gibi düşünmüştüm Oysa ki, resim bir duvara çizilmiş, evet yanlış duymadınız. Resim Milano’daki Santa Maria Delle Grazie kilisesinin duvarına çizilmiş. Leonardo tüm resimlerinde insanların duygularını ve ruh hallerini resimlerine yansıtmaya çalışmış, hem de ne yansıtma. Resimlerinde daha çok hareketli anları çizmiş ve o hareket hallerinde insan vücudunun aldığı formu incelemiş ve en doğru şekilde resmetmeye çalışmış. Son akşam yemeği’ni de incelerseniz, tablonun hem hareketli insan figürleri...
Yorumlar
Yorum Gönder