Değerli dostlar,
Özellikle, çalışma hayatıma başladığım günden beri, başarılı şirketleri, başarılı işadamlarını inceliyorum. Bu başarıların hiçbirinin tesadüf olmadığı, hepsinin arkasında ciddi bir çalışma ve vizyonel bir yapının olduğunu tespit ettim. Şirketlerin geleceğini düşünen, 5 yıl sonra, 10 yıl sonra nerede olmalarını gerektiğini planlayan, global dünyadaki ihtiyaçların, tüketim eğilimlerinin farkına varan, global siyasetin ve global ekonominin gerçeklerini kabul eden yöneticiler ve işadamları başarılı oluyorlar.
Tabi, burada başarıyı da tanımlamak gerekiyor. Bütün şirketler kendilerini kar ediyorlarsa, başarılı olarak değerlendiriyorlar. Evrende herşey görelelidir, dolayısıyla başarıda görelelidir. Yani kıyas esas alınmalıdır. Kendilerini ne ile kıyaslayıp, başarılarını ölçmelidirler sizce?
Başarıya ulaşmak için en önemli konu stratejik yönetimdir. Stratejilerini oluşturan, buna göre hedeflerini belirleyen ve bu hedefler doğrultusunda yönetilen şirketler başarılı oluyor. Belki şaşıracaksınız ama, özellikle KOBİ firmalarının çoğu bu gerçeklerin farkında değil. İşin daha vahim tarafı, bu faaliyetleri gereksiz gören firmalar var.
Bilginin ve zekanın kıymetini bilen firmaların çoğalması dileğiyle,
Saygılarımla,
Ufuk Saygın
Değerli dostlar, En son yazımda, Leonardo Da Vinci ile ilgili yazmıştım. Bugün de yine Leonardo ile ilgili yazacağım ancak bu sefer konu bir eseri olacak. Son akşam yemeği eserini duymuşsunuzdur. Aslında bir önceki bloğumda yazdığım gibi sanat eserleri niteliğindeki resimler bende çok fark yaratmıyordu. Leonardo’nun biyografisini okuyunca, biraz daha bilgi kazandığımı düşünüyorum. En azından resimde nerelere bakacağımı daha iyi biliyorum artık. Son akşam yemeği resmini ben daha önceden bir tablo gibi düşünmüştüm Oysa ki, resim bir duvara çizilmiş, evet yanlış duymadınız. Resim Milano’daki Santa Maria Delle Grazie kilisesinin duvarına çizilmiş. Leonardo tüm resimlerinde insanların duygularını ve ruh hallerini resimlerine yansıtmaya çalışmış, hem de ne yansıtma. Resimlerinde daha çok hareketli anları çizmiş ve o hareket hallerinde insan vücudunun aldığı formu incelemiş ve en doğru şekilde resmetmeye çalışmış. Son akşam yemeği’ni de incelerseniz, tablonun hem hareketli insan figürleri...
Yorumlar
Yorum Gönder