Giordano Bruno

Değerli dostlar,

Bugün size benim büyük saygı duyduğum bir bilim insanından bahsedeceğim. Ona olan saygım sadece bilim insanı olması sebebiyle değildir. Kendisi inandığı değerler uğruna canını seve seve vermiş, batıl ile savaşmıştır. Bu kişi, Giordano Bruno dur. Kendisi ile ilgili çok uzun şeyler yazabilirim. Ancak, burada bildiğiniz üzere kısaca bilgiler veriyorum.

Kendisi, İtalya’da 1548 yılında doğmuştur. Soylu bir aileye mensuptu. O dönemde diğer bilim insanları gibi kilisede eğitim almıştır. Yaşadığı dönemde bilim ve kitapların şeytan işi olduğuna inanılıyordu. Çok küçük yaşlarda evren ile ilgili Aristo kitaplarını okumaya başlamıştır. Kopernik’in fikirlerini öğrenince ise, tamamen Hristiyan öğretisini terketmiştir.

O dönemlerde kilise, evrenin Dünya merkezli olduğunu savunuyordu. Bruno, evrende çok sayıda yıldız olduğunu, evrenin Dünya merkezli olamayacağı fikrini savundu. Tanrı’nın gücünü sonsuz sayıda Dünya yaratmasıyla gösterdiğini ifade etti. Sonsuz evren ve atom hakkındaki fikirleri sebebiyle, sapkın, şeytan ateist, sihirbaz ve sahte peygamber gibi suçlamalara maruz kalmış ve kilise tarafından afaroz edilmiştir. Savunduğu ilkeler o çağ için inanılmazdı, Kopernik’in ileri sürdüğü Güneş merkezli evren fikrinin dahi ötesinde düşüncelere sahipti. Hatta daha da ileri giderek başka Dünyalarda yaşam olabileceği fikrini de savunuyordu. Bruno, Tanrı ve evrenin birbirinden bağımsız olmadığını, aynı gerçekliğin sonsuz görünümü olduğunu kabul eder. Bruno’nun Kopernik ve Galileo dan daha fazla bilgisi vardı.

Kilise tarafından aforoz edildikten sonra, İtalya’da kalamadı ve Avrupa’nın çeşitli şehirlerinde yaşamına devam etti. Londra’da Sorbonne Üniversitesinde ders verir. Arkasından tekrar İtalya’ya döner ve Galileo Galilei ile tanışır. Venedik’te bir süre öğretmenlik yapmak ve para kazanmak için kalır. Ancak, fikirleri sebebiyle bazı aristoklarla anlaşamayacınca, Venedik’ten ayrılmak ister. Mocenigo isimli, aristokrat tarafından engizisyona şikayet edilir ve yakalanır.

Bruno, hem Venedik hem de Roma’da 8 yıl boyunca yargılanır ve işkence edilir. Ancak, kendisi inandığı düşüncelerinden asla vazgeçmez. Sonunda, Campo Dei Fiori meydanında, çırılçıplak soyulur, bir direğe ters bir şekilde asılır ve diri diri yakılarak öldürülür.

Bruno’nun ölümünden sadece 10 yıl sonra Galileo teleskopundan baktığında Bruno’nun haklı olduğuna gördü. Samanyolunun gerçekten çıplak gözle görülemeyecek sayısız yıldızdan oluşuyordu. Her bir ışık bir yıldızı temsil ediyordu. Gerçeklerin her zaman ortaya çıkmak gibi bir huyu vardır.

Bruno’nun yakıldığı yerde bugün heykeli bulunmaktadır. Vatikan kilisesi, 2000 yılında bir mektup yazarak kilisenin Bruno’nun yakılması sebebiyle pişmanlığını dile getirdi. Bilim ise, ona hakettiği değeri çoktan vermişti. Bugün, Bruno’yu yakanların adı, sanı bilinmezken Bruno tüm insanlık tarafından saygıyla anılmaktadır. Esas ölümsüzlükte bu değilmidir zaten.

Size, Bruno’nun çok hoşuma giden sözlerinden alıntılar yapacağım.

“Tanrı, iradesini hakim kılmak için yeryüzündeki iyi insanları kullanır; yeryüzündeki kötü insanlar ise kendi iradelerini hakim kılmak için Tanrı'yı kullanırlar.”

"Ne gördüğüm hakikati gizlemekten hoşlanırım, ne de bunu açıkça ifade etmekten korkarım. Aydınlık ve karanlık arasındaki, bilim ve cehalet arasındaki savaşa her yerde katıldım. Bundan dolayı her yerde zorlukla karşılaştım ve cehaletin babaları olan resmi akademisyenlerin yanı sıra kalın kafalı çoğunluğun öfkesinde hedef olarak yaşadım.”

“Zaferin elde edilebilir olduğunu düşünerek mertçe savaştım. Ne yazık ki ruhumun gücü bedenimden esirgenmiş. İnanıyorum ki gelecek kuşaklar gerçek uğruna savaşmayı tüm yaşam zevklerinden üstün tutacaklardır.’’ 

İyi haftalar diliyorum,

Saygılarımla,

Ufuk Saygın

AQUA Danışmanlık